شنگول و منگول

چند روز است که یکی از تفریحات‌ام این شده که بنشینم و به این عکس نگاه کنم. عکس شنگول و منگول که وقتی نگاه‌شان می‌کنی انگار قلب و روح آدم را جلا می‌دهد!
وقتی عکس را نگاه می‌کنم سعی می‌کنم فکری که آزارم می‌دهد را از خودم دور کنم و به آینده‌ی این‌ موجودات بی‌گناه فکر نکنم.

و یا این یکی عکس! تمام آرامشی که بچه در کنار مادر احساس می‌کند را می‌توان در این عکس دید.

شنگول و منگول دوست داشتنی؛ بیچاره مادرتان با آن شکم پاره؛ دارد از شما مراقبت می‌کند. ذوق‌تان را می‌کند. ببینید چطور سایه‌اش بالای سرتان است.
هر چند که؛ زمانی که آدم‌ها تصمیم بگیرند دیگر از مادر بی‌نوای‌تان کاری ساخته نیست.

شنگول و منگول نازنین؛ به دنیای ما خوش آمدید! ما با تمام توان از شما پذیرایی می‌کنیم؛ خون‌تان را در شیشه می‌کنیم و هزار جور بلا سرتان می‌آوریم تا به بشریت خدمت کنیم.
شانس هم‌نوعان‌تان از شما بیشتر است چون فقط یک چاقوی تیز گلوی‌شان را نوازش می‌کند.

شنگول خوشگل؛ منگول زیبا؛ با افتخار تمام به شما می‌گویم که چند سالی است خوراک من و دخترم مانند خوراک شماست؛ ما نمی‌خوریم‌تان! فقط نگاه‌تان می‌کنیم! همین لذت؛ لذت کمی ا‌ست!؟

در عجب‌ام که چرا خداوند؛ شما حیوانات را در کنار ما آدم‌ها آفرید! شاید به این دلیل که خیلی دوست‌تان داریم!

نظرات