منوچهر احترامی در گذشت

یاد و خاطره او همیشه در دل هنر دوستان زنده است، ممنون از مطالب و مصاحبه های جالب تان.
یک فایل صوتی از ترانه های فکاهی ، زنده یاد احترامی دروبلاگم گذاشته ام ، مطمینم به شنیدنش می ارزد .پاینده باشید

جعفر | شنبه، ۲۶ بهمنماه ۱۳۸۷، ۱:۴۰ بعدازظهر

آخ که این جور آدمها وقتی میرن انگار چنگ میندازن به دل آدم. کاش بقیه هم مثل شما در زمان حیات از اینجور آدم ها تجلیل کنن.روحش شاد.راستی من هم خیلی حالم خوب نیست، نمیخواین یه مصاحبه در زمان حیاتم باهام بکنین؟؟؟!!!

دکتر هومن | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۱۱:۰۵ بعدازظهر

خدا رحمتشون کنه و روحشون شاد باشه... وقتی که بچه بودیم من و پسر خاله ام با اینکه همیشه همبازی بودیم و با اسباب بازیهای هم بازی می کردیم هر کدوم کتاب حسنی جدا گونه داشتیم چون خیلی کتاب رو دوست داشتیم و با هم سرش دعوامون می شد!!

قصه گو | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۱۰:۵۶ بعدازظهر

fg

fg | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۳:۵۳ بعدازظهر

روح و روانش شاد باد. پیشنهاد می کنم کتاب" حسنی نگو ..." در دست جمعه صبح به بدرقه اش برویم.

شادی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۳:۵۱ بعدازظهر

روح و روانش شاد باد.

شادی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۳:۴۹ بعدازظهر

راستی یادم رفت که بگم من هم از درگذشت آقای احترامی خیلی متاسف شدم نه تنها خودم و برادرا و خواهرام با اشعار ایشون بزرگ شدیم بلکه برادرزاده ها و خواهرزاده ها هم با این شعر حسنی روزگار گذروندن و بزرگ شدن. روحش شاد

نموگودی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۲:۰۰ بعدازظهر

سلام
من خیلی دوست دارم بدونم چه به سر دوتا وبلاگ نویس اومده؟ نه سیاسی هستند نه هیچی از زندگی روزمره می نوشتن . از اون جایی که شما خیلی وقت می گذارین و خیلی ها رو می شناسین گفنم شاید خبر داشته باشین
اولی نوشی و جوجه هایش است خیلی دلم می خواد بدونم چرا دیگه نمی نویسه اونم چیزی حدود چهار سال و دومی هاله از سرزمین آفتاب. حتی دیگه وبلاگش هم بالا نمیاد.
شما ازشون خبر ندارین؟

نموگودی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۱:۵۵ بعدازظهر

خانم صابری آقای احترامی خیلی ها نمی شناختن . با بچه ، بچه میشد با جوون ، جوون و با پیر ، پیر می شد . من قورمه سبزی رو از آقای احترامی یاد گرفتم . جمعه ساعت 9 از تالار وحدت مراسم شروع میشه ...

sanaz | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۸:۲۶ صبح

دلم خیلی گرفت. همون قدر دل حسنی گرفته بود وقتی هیچ کس باهاش بازی نمی کرد.

شادی بیضایی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۸:۱۲ صبح

امروز دوستم اس ام اسی به من داد با این مضمون"توی ده شلمرود حسنی تک و تنها شد" روحش شاد من خیلی غصه خوردم. قصه گوی کودکی هام درگذشت :( چقدر چهره مهربونی داشت . هفته پیش بود داستان لک لک و قورباغه اش رو در وبلاگم گذاشته بودم

سانی | پنجشنبه، ۲۴ بهمنماه ۱۳۸۷، ۰:۱۱ صبح

سلام ؛ خیلی ناراحت شدیم خانم صابری .

خدا بیامرزدشان....

مهدی معتمد | چهارشنبه، ۲۳ بهمنماه ۱۳۸۷، ۹:۵۵ بعدازظهر