شنبه ۹ آذر ۱۳۸۷

‌حسنی نگو یه دسته گل‌

گفت‌وگو با استاد منوچهر احترامی، خالق «حسنی نگو یه دسته گل» را این‌جا بشنوید

بیست و چند سال پیش آن‌ زمان که صدف کودک بود روی پاهام می‌نشست و می‌گفت: برام کتاب بخون کتاب بخون...
دوران کودکی‌اش در بوشهر سپری شد. آن زمان بوشهر یکی از مناطق محروم کشور بود که جنگ هم تحمل زندگی در آن بندر را سخت تر می‌کرد.
تنها سرگرمی‌مان رفتن کنار دریا بود که آن‌هم تفریح نبود، خیلی وقت‌ها اگر به آب می‌زدی لایه‌ی غلیظ قیرمانندی تمام سطح پوستت را می‌پوشاند. سیل نفت خام از بمباران چاه‌های نفت و نفتکش‌ها خودش را به ساحل می‌رساند و تمام صخره‌ها را سیاه می‌کرد، روی آب نفت موج می‌زد.
تازه به بوشهر رفته بودم، از چند نفری سراغ «کانون پرورش فکری» آن‌جا را گرفتم، اما آن‌ها می‌خندیدند و می‌گفتند هنوز خبر نداری کجا آمدی!
نامه‌ای برای کانون پرورش فکری تهران فرستادم و درخواست عضویت برای صدف کردم. صدف عضو شد و از آن به بعد هر بار که کتاب جدیدی چاپ و منتشر می‌شد توسط پست برایش می‌فرستادند.
از آن پس کتاب‌های شعری که برایش می‌خواندم را از حفظ شد، فقط کافی بود ورق بزند و روی تصاویر نگاه کند و شعر را از حفظ بخواند.

روزی در بازار بوشهر قدم می‌زدیم صدف سه ساله بود، چشمش به کتاب‌هایی افتاد که کنار دیوار چیده بودند و می‌فروختند، یک راست رفت و کتابی برداشت، آن کتاب، کتاب حسنی نگو یه دسته گل بود.

از آن روز کار من شده بود این‌که فقط این کتاب را برایش بخوانم، تمام شعر را از حفظ شد و به دنبال آن کتاب‌های فلفلی و قلقلی و گربه‌ی من نازنازیه و...
آن روزها صدایش را ضبط می‌کردم و تاریخ آن روز را می‌گفتم که بعدها بدانیم این بخش از نوار در چه سالی ضبط شده.
قبلا" چند فایل از شعرخوانی‌هاش را در وبلاگ گذاشته بودم اما آن‌ها سروده‌های خودش بود!
سه ساله بود که کتاب حسنی و گربه من نازنازیه و قلقلی و فلفلی و... را می‌خواند و من ضبط می‌کردم.
آن روز نمی‌دانستم همین صدای کودکانه‌ی صدف را در کنار صدای خالق این آثار می‌گذارم تا شنوندگان رادیو زمانه بشنوند. از این بابت احساس خوبی دارم و این احساس خوب را مدیون جناب مهدی جامی هستم، از ایشان ممنونم!
همین‌طور از ‌گل‌آقا تشکر می‌کنم که باعث شد این شخصیت « استاد منوچهر احترامی » را به خیلی‌ها بشناساند.

استاد منوچهر احترامی

نظرات

سلام
قصه اشنایی من و حسن بر میگرده به کلاس دوم راهنمایی که یه نسخه از کتاب رو خریدم برای ابجی کوچیکه اونم با پول تو جیبیم یک هفته ساندویچ نخوردم شد 50 تومان براش کتاب رو خریدم
من از شما خانم صابری ممنونم و دست اقای احترامی رو هم میبوسم

رضا | شنبه، ۲۳ آذرماه ۱۳۸۷، ۱۰:۴۵ بعدازظهر

رضا | شنبه، ۲۳ آذرماه ۱۳۸۷، ۱۰:۴۴ بعدازظهر

با سلام.وبلاگ بسیار جالبی دارید.پسر من هم انقدر این قصه را دوست دارد که شبها باید انقدر
این قصه را برایش بخوانم تا بخوابد.....

راحله | پنجشنبه، ۱۴ آذرماه ۱۳۸۷، ۸:۰۱ بعدازظهر

این کتاب برای من خاطرات قشنگی داره با شعرش و با دیدن خود کتاب به سالهای دوران بچگیم می رم.

بیدقرمز | چهارشنبه، ۱۳ آذرماه ۱۳۸۷، ۰:۲۴ صبح

مطلب جالبی است .متشکرم

yousef | سه شنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۷، ۲:۴۷ صبح

سلام مینو جون...
چقدر دلتنگتون بودم...همیشه وقتی بعد از چند روز میام به وبلاگتون غافلگیر می شم...
آخی...یادش بخیر..کل داستانشو حفظ بودم انقد که خونده بودم و شنیده بودمش...واقعا یادش بخیر...چقدر خوبید که ما رو به یاد کودکیمون میندازید...
هیچی ندارم از اینجا تقدیمتون کنم جز یک دنیا مهر و یه سبد ستاره....
خوب بمونید مهربون...
به امید دیدار

سپیده | دوشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۷، ۰:۲۲ صبح

چه حس خوبی دارم از اینکه روزگاری توی شهر ما بودین ولی تعجب می کنم که چرا اون موقع من توی بوشهر عضو کانون بودم اما کانون شناخته شده نبوده!!

یک مامان | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۹:۰۹ بعدازظهر

وقتی این کتاب به بازار اومده بود گروه سنی من نبود اما از خوندش همیشه لذت می بردم و برای آروم کردن ها کوچیک ترها اینو می خوندم. هنوز هم کنار کتاب های کتابخونه ام چاپ قدیمیش رو دارم.

سبزه خانوم | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۷:۳۶ بعدازظهر

شايد قصه اي هست
که سطر به سطر
ما را جدا نوشته اند
چه قصه تلخي ست زندگي

وحيد کيان پور

سلام دوست عزيز
وبلاگ و نوشته هاي خيلي زيبايي داريد
توي وبلاگ - نگاه تلخ - منتظر حضور
گرمتون هستم.
باتشکر وحيد کيان پور

وحید کیان پور | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۴:۱۲ بعدازظهر

با سلام و عرض ادب
از وبلاگ بسیار زیبای شما دیدن کردیم

narges | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۲:۵۴ بعدازظهر

سلام بر بانو ی وبلاگستان !
وای ! از دیدن چهره استاد دلم یه جوری شد...
انگار با بند بند وجودم دوباره بچگیمو احساس کردم...
او پیر شده و ما بزرگ شده ایم..
اما حالا ما بزرگترها در میان خود کسی را نداریم که به آن دلنشینی برای کوچکتر ها قصه بگوید...
طفلک بچه های این نسل...

جينا | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۲:۰۵ بعدازظهر

سلام
همانطور که مستحضرید برای افزایش بیننده سایت ، موتورهای جستجو از اهمیت فوق العاده ای برخوردارند. و یکی از روشهای بسیار مهم و از همه جالبتر رایگان، برای افزایش امتیاز در موتورهای جستجو ، تبادل لینک بین سایتها و وبلاگهاست.
سایت محور باPageRankسه و با بیش از 1000لینک مشتاق تبادل لینک با شماست.
به همین منظور شما می توانید با ثبت لینکتان درhttp://www.mehvar.com/link/register.aspx بطور کاملا رایگان از این مزیت استفاده کنید. همچنین خواهشمندیم متقابلا لینک http://www.mehvar.com
را درسایت یا وبلاگ خود با یکی از عنوانهای :
سایت نیازمندیها
نیازمندیها
آگهی رایگان
فروشگاه اینترنتی
حراجی اینترنتی
لینکستان
قرار دهید. بدون اینکه اجباری در ثبت لینک ما داشته باشید در اولین فرصت و در سریعترن زمان لینکهای ثبت شده را تایید وارادتمان را کامل می کنیم. ضمنا اولین دوره قرعه کشی لینکستان محور انجام گردید امیدواریم در قرعه کشی های بعدی لینک شما یکی از برندگان باشد. شما محور توسعه هستيد.
ارادتمند یوسف نیا

يوسف نيا | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۱۰:۳۸ صبح

با درود. امیدوارم دو دهه بعد از جنگ ، چهره بوشهر تغییر قابل توجهی کرده باشد و مردم علاوه بر نعمت خدادادی دریا از زحمات و تلاشهای مسئولینشان در ایجاد فضاهای جدید برخوردار شده باشند!

مهدی ف. | یکشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۸۷، ۷:۱۲ صبح