قصه خاله سوسکه برای بچه‌های بالاترین،گروه سنی « الف »

زمانی که خبر حکم قطع درختان کهنسال را در وبلاگ جناب درویش خواندم با ایشان گفت‌و گویی کردم که هدف‌ام از این گفت‌وگو این بود که خبر انعکاس بیشتری داشته باشد تا به گوش مسئولين برسد بلکه از این فاجعه جلوگیری کنند.
با توجه به این‌که سایت بالاترین تا به حال در خیلی از موارد توانسته توجه رسانه ها و به دنبال آن مسئولین را به موضوع خاصی جلب کند فکر کردم که شاید بتوان با کمک بالاترین از قطع درختان کهنسال جلوگیری کرد.
زمانی که گفت‌وگو منتشر شد موقع ارسال لینک به بالاترین متوجه شدم که یکی از کاربران پیش‌دستی کرده و لینک آن‌را به بالاترین داده بود، چند ساعتی می‌گذشت و این لینک امتیاز چندانی نگرفته و لابلای خبرها گم شده بود. هرچند که یکی از اعضای بالاترین تلاش بسیار کرد بلکه توجه دوستان بالاترینی را به این خبر جلب کند اما تا نیمه های شب خبری نشد.

دیگر داشتم نا امید می‌شدم و تصمیم گرفتم یک پست انتقادی برای بالاترین بنویسم که چگونه است بیشتر اوقات مطالب خیلی سطحی و بعضا" بی‌ارزش نه تنها به صفحه‌ی اول راه پیدا می‌کنند بلکه گاه آن‌قدر امیتاز می‌آوردند که تا ساعت‌ها به عنوان « بهترین لینک‌های امروز » جلوی چشم بازدیدکنندگان قرار می‌گیرند.
اما دیدم این چاره‌ی کار نیست و کمکی به انعکاس خبر مورد نظرم نمی‌کند. این بود که فکر کردم با توجه به اهمیت خبر و همچنین نوشته‌های متعددی که در این‌باره وبلاگ‌نویسان نوشته‌اند بهتر است موضوع داغ درست کنم، دست به کار شدم.
اول یک موضوع داغ درست کردم و شروع کردم به لینک دادن... با این سرعت لاک پشتی اینترنت و کامپیوتر عهدبوق لینک دادن‌ها تا صبح طول کشید.
طولی نکشید که بروبچه‌های خوب بالاترین آستین بالا زدند و لینک‌ها را مثبت باران کردند و آن اتفاقی که دوست داشتم بیافتد افتاد، خبر به گوش همه رسید!
همان موقع به این فکرکردم که بالاترین آینه تمام نمای جامعه‌مان است، به عنوان مثال شاید خیلی از ما ندانیم که همسایه دیوار به دیوارمان چه مشکلاتی دارد، اما زمانی که از رخ دادن حادثه‌ای مطلع می‌شویم همه برای کمک می‌شتابیم. مثل زلزله‌ای که در بم اتفاق افتاد و...

دیشب به صدف گفتم من باید یک تشکر جانانه از بروبچه‌های بالاترین بکنم و نمی‌دانم چه ترانه‌ای به آن‌ها هدیه کنم.
صدف که اتفاقا" خودش هم از اعضا‌ء بالاترین هست گفت: چرا از نوارقصه‌های بچگی من هدیه نمی کنی؟ یادت هست از قصه علی‌مردان خان چقدر خوش‌شان آمده بود و خاطرات‌شان تداعی شده بود؟
رفتیم سراغ کاست‌های قدیمی و چکنیم چه نکنیم و کدام قصه را هدیه کنیم، همین‌طور که یکی یکی کاست‌ها را گوش می کردیم، صدای آقا موشه و خاله سوسکه که بلند شد صدف گفت همین خویه!
دست به کار شدم و قصه خاله سوسکه را روی کامپیوتر منتقل کردم.
همینطور که قصه را گوش می کردیم صدف گفت: آخ این که پایان قصه‌اش خیلی غصه‌دار می‌شه! گفتم مامان جان، به قول ننه‌آقای صمد، اینا همه قصه‌ی ننه قصه!

تقدیم به تمام بروبچه‌های خوب و با صفای بالاترین

قصه خاله سوسکه

و این هم فایل کم حجم قصه خاله سوسکه برای عزیزانی که اینترنت کم سرعت استفاده می‌کنند

نظرات