نگذاریم در این هیاهو شهر بی مستراح بماند!

سلام خانمی خیلی وقته خبری ازتون نیست دل تنگتان هستیم

مهری | یکشنبه، ۱۲ اسفندماه ۱۳۸۶، ۴:۱۱ بعدازظهر

عرض كنم كه سلام
ياد سال 1362 افتادم. تازه ديپلم گرفته بودم چون شاگرد اول شده بودم دايي جونم منو آورد تهرون و من براي اولين بار تهرونو ديدم ... بگذريم ... يه بار فك كنم حدود ميدون انقلاب نياز عجيب و شديدي به مستراح پيدا كردم و هرچي گشتم جايي پيدا نكردم ... تو شهرستان خودمون هر وقت دچار اين حالت ميشدم، ميرفتم مسجد محل و راحت ميشدم .... واسه همين از يه اقاي پرسيدم "مسجد كجاست" ... طرف منو عجيب غريه يه نگاهي كرد گفت مگه وقت نمازه؟ ... گفتم نميخوام نماز بخونم .... ميخوام بشاشم ... بالاخره تو يه دكه تلفن عمومي كارمو انجام دادم ... تلفن عمومي هم تلفن عمومي هاي قديم ...

Anonymous | یکشنبه، ۵ اسفندماه ۱۳۸۶، ۹:۴۸ بعدازظهر

سلام
من که حاضرم تو اون لحظه های پر التهاب هر چی تو جیبم دارم بدم تا برم مستراح.
حتی یه بار واسه چند سی سی ناقابل مجبور شدم بلیط سینما بخرم.

yakamoz | جمعه، ۳ اسفندماه ۱۳۸۶، ۱۱:۵۷ صبح

خداااااااااااااا بگم چیکارت نکنه مینوجان....
اول سلام دومن روده بر شدم این اول صبحی از خنده عکستم بیست بود سعی میکنم بنویسم.....

باران | یکشنبه، ۲۱ بهمنماه ۱۳۸۶، ۸:۳۲ صبح

آمده اودم برای دیدن پدر و مادرم بعد از مدتها. مادرم خواست که سر بزنیم به پدر و مادرش. به سمت قبرستان راه افتادیم. سرمای دی ماه هر کلیه ای را به تحرک وا می دارد و ما در من هم از این مستثنا نیست. پیرزن بنده خدا چند دقیقه ای سکوت کرد و بعد گفت که اولین دست شوئی نگه دار. من چهار چشمی دنبال پیدا کردن مسجدی، رستورانی، ... چیزی. بنده خدا مرد و زنده شد تا با مکافاتی توی یک دفتر کاری طرف دلش به حال ما سوخت و ... الخ.

Amir | شنبه، ۲۰ بهمنماه ۱۳۸۶، ۸:۳۳ بعدازظهر

من مي خواستم بگم ارمنستان در اين قضيه روي ما را سپيد نموده و در صورت نياز به مستراح بايد هر چه سريع تر خود را به محل اقامت برسانيد. لطفا خواب مستراح عمومي را هم نبينيد. كه اگر پيدا شود ميزان سپيدي رويمان با هم برابري مي كند.

الناز | شنبه، ۲۰ بهمنماه ۱۳۸۶، ۴:۰۰ بعدازظهر

مينو خانم به خاطر لينك آهنگهاي خوبتون اين سوال رو ز شما مي پرسم. من دنبال يك سري لالايي مي گردم. براي ني ني جان. هر چي تا حالا جستجو كردم چيز جالبي گير نياوردم به جز مصاحبه سيما بينا براي اون سي دي اش كه خوب توي ايران نيست. مي خواست بپرسم شما منبعي رو در اين رابطه مي شناسين كه جستجو رو از اونجا ادامه بدم؟

الناز | شنبه، ۲۰ بهمنماه ۱۳۸۶، ۳:۵۵ بعدازظهر

يه بار همراه پسركم توي خيابون بودم زمستون هم بود .. بد جوري نياز مبرم داشتم اما جايي نبود كه برم و خودم رو راحت كنم ...

دست پسركم رو كه اون موقع شش سال داشت
گرفتم و رفتم داخل مطب يه دكتر و به منشي گفتم خانم ببخشيد اين پسر من نياز به دستشويي داره .. ميشه اجازه بدين از دستشويي استفاده كنه ؟؟
اونم با يه لبخند مليح و با كمال مهربوني اشاره كرد به گوشه سالن انتظار ...

اتفاقا گوش تا گوش هم بيماران نشسته بودن منتظر ويزيت دكتر !!

ديدم اي بابا نميشه كه جلوي اينهمه آدم من برم داخل كه !!

با صداي بلند به پسرم گفتم : ميخواي منم همرات بيام كه كمكت كنم مامان جووووون ؟؟

اونم نامردي نكرد و با صداي بلند پيش روي اونهمه آدم گفت : من كه جيش ندارم اصلا !
خودت تو خيابون گفتي ... داري !!!

حقم بود !! تا من باشم دفعه ديگه قبلش با اين كره خر هماهنگ كنم كه اينجوري ضايع نشم !!

مامان علي | شنبه، ۲۰ بهمنماه ۱۳۸۶، ۲:۵۸ صبح

سلام راوي جان. خيلي دير شد، ببخشيد. ولي اين روزها به شدت گرفتارم.
واقعآ بابت كامنت پر بار و طولاني كه برام گذاشتي و كمك كردي ممنونم.
راهنماييهات واقعآ مفيد بود. بايد زودتر از اينا ازت تشكر ميكردم. ببخشيد.
بازم ممنون. در پناه حق.

MED | شنبه، ۲۰ بهمنماه ۱۳۸۶، ۰:۴۹ صبح

اولا سلام و دوما ممنون از کامنت زیباتون. راستش منظور خاصی از اون نوشته ها نداشتم اما اگه دوست دارید کمکی کنید میتونم شماره تلفن بدم تا در موردشون صحبت کنیم یا حتی بریم خونه هاشون و زندگی هاشونو از نزدیک ببینید...خصوصا که عید نزدیکه و من دل نگران بچه هایی هستم که نسیم رسیدن عید براشون عطر غم داره... اما پست بعدیم چشم منم سعی میکنم در همین مورد بنویسم البته لینک بلاگ شهرتون برام فیلتر بود.

yasaman | جمعه، ۱۹ بهمنماه ۱۳۸۶، ۱۰:۵۰ بعدازظهر

اولا سلام و دوما ممنون از کامنت زیباتون. راستش منظور خاصی از اون نوشته ها نداشتم اما اگه دوست دارید کمکی کنید میتونم شماره تلفن بدم تا در موردشون صحبت کنیم یا حتی بریم خونه هاشون و زندگی هاشونو از نزدیک ببینید...خصوصا که عید نزدیکه و من دل نگران بچه هایی هستم که نسیم رسیدن عید براشون عطر غم داره... اما پست بعدیم چشم منم سعی میکنم در همین مورد بنویسم البته لینک بلاگ شهرتون برام فیلتر بود.

yasaman | جمعه، ۱۹ بهمنماه ۱۳۸۶، ۱۰:۴۶ بعدازظهر

شرمنده ، 3 بار ارسال شد . تقصیر من نیست به خدا . پیغام خطای دریافت می داد !!!

farnaz | جمعه، ۱۹ بهمنماه ۱۳۸۶، ۱۰:۱۲ صبح

يادِ كتابي افتادم شهر شادي بود اسمش درباره يكي از محله هاي فقيرنشين هندوستان ... چقدر متاثر كننده و .... چي بگه آدم؟

چهار ستاره مانده به صبح | جمعه، ۱۹ بهمنماه ۱۳۸۶، ۴:۰۷ صبح

فکر نمی کردم روزی که وسط خیابان دچار استیصال شدم و متعاقب ان پست مستراح عمومی را نوشتم و بعد مساله را با یکی از دوستان وبلاگ نویس مطرح کردم و این طرح را ریختیم به این سرعت جواب بدهد !!
از اینکه شما هم این مساله را طرح کردید آنهم با این زبان طنز آمیز خوشحالم .
کلیه لینکها ( حداقل آنهایی که خبردار شده ام ) را در وبلاگم گذاشته ام .
واقعیت این است که شروع این طرح هیچ ربطی به دهه فجر و یا هر موضوع سیاسی نداشت . فقط سرما باعث پرکاری کلیه شهروندان شده بود . پس مساله یک مساله سرمایی است و نه سیاسی !!

فرناز | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۹:۴۹ بعدازظهر

فکر نمی کشدم روزی که وسط خیابان دچار استیصال شدم و متعاقب ان پست مستراح عمومی را نوشتم و بعد مساله را با یکی از دوستان وبلاگ نویس مطرح کردم و این طرح را ریختیم به این سرعت جواب بدهد !!
از اینکه شما هم این مساله را طرح کردید آنهم با این زبان طنز آمیز خوشحالم .
کلیه لینکها ( حداقل آنهایی که خبردار شده ام ) را در وبلاگم گذاشته ام .
واقعیت این است که شروع این طرح هیچ ربطی به دهه فجر و یا هر موضوع سیاسی نداشت . فقط سرما باعث پرکاری کلیه شهروندان شده بود . پس مساله یک مساله سرمایی است و نه سیاسی !!

Anonymous | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۹:۴۳ بعدازظهر

فکر نمی کشدم روزی که وسط خیابان دچار استیصال شدم و متعاقب ان پست مستراح عمومی را نوشتم و بعد مساله را با یکی از دوستان وبلاگ نویس مطرح کردم و این طرح را ریختیم به این سرعت جواب بدهد !!
از اینکه شما هم این مساله را طرح کردید آنهم با این زبان طنز آمیز خوشحالم .
کلیه لینکها ( حداقل آنهایی که خبردار شده ام ) را در وبلاگم گذاشته ام .
واقعیت این است که شروع این طرح هیچ ربطی به دهه فجر و یا هر موضوع سیاسی نداشت . فقط سرما باعث پرکاری کلیه شهروندان شده بود . پس مساله یک مساله سرمایی است و نه سیاسی !!

فرناز | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۹:۳۷ بعدازظهر

وای! یه بار زیر پل سید خندان منتظر دوستم بودم و داشتم از شدت دستشویی می‌مردم... جوری که بعد از چند دقیقه راه نمی‌تونستم برم و دولا دولا قدم برمی‌داشتم. باورتون نمیشه، توالت عمومی که هیچ! هر مطب دکتر و درمونگاه و رستورانی که می‌رفتم می‌گفتن نداریم!!! یارو از در دستشویی اومده بود بیرون‌ها! میگفت نداریم! منم فحش بود ک به این مملکت بی‌توالت می‌دادم. آخرش رفتم تو نمایشگاه اتوموبیل قاطی یه عالمه کارگر! چه‌کار کنم خب! می‌مردم اگر چند دقیقه بیشتر طول می‌کشید!

مریم مهتدی | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۴:۰۸ بعدازظهر

بله حالا که چنین هست ؟
درود بر شما

سیر | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۳:۵۰ بعدازظهر

سلام
با قبول زحمت !!!! پینگتان کردیم .

sadegh | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۹:۱۷ صبح

مینو جان، خودش اتومات پینگ نمی‌شود، دستی هم پینگ نمی‌شود؟

واحه | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۲:۰۹ صبح

سلام به شما دوست خوش ذوق
گفتید خاطره تعریف کنیم ,چشم اولیش که من هم مثل شما همیشه از لغت مستراح استفاده میکنم .دستشویی و توالت را استفاده نمیکنم .
دومین یادش بخیر همیشه در نوجوانی آخر هفته با دوستان دورهم جمع میشدیم معمولا خانه یکی از رفقا من همیشه عادت داشتم که برای قضای حاجت که میرفتم اعلام میکردم مثلا میگفتم من دارم میرم مستراح... یکبار که هیچی نگفتم یکی از دوستان گفت حامد اعلام نمیکنی که کجا میری ومیخوای چکار کنی.
چند ماه پیش یکی از دوستانم بعداز سالها یک سفر رفت ایران وقتی که برگشت رفتم دیدنش پرسیدم چطور بود اوضاع فکر میکنید چی گفت از مستراحهای ایرانی ناله داشت و گفت چند روز اول مرتب پاش خشک میشده وتلاپ می افتاد ,بهش گفتم غرب زده شدی اینقدر رو مستراح فرنگی نشستی روزنامه و کتاب خوندی .
فیلم مکس را که امیدوارم دیده باشید در داخل هتل میره داخل مستراح و گریه کنان میاد بیرون ومیگه که سالهاست مستراح ایرانی ندیده.
اما خودمانیم واقعیتش اقرار میکنم که مستراح فرنگی خیلی راحت تره.

حامد | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۲:۰۶ صبح

سلام خانم صابری مطلب مستراح عالی بود.

رسول فرجی | پنجشنبه، ۱۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۱:۵۲ صبح

از دوستان بلاگری که در این باره پستی نوشتند درخواست می کنم به من اطلاع دهند تا خوب سازماندهی کنیم.
تصور نکنید شوخی می کنم واقعا" قرار است این را به گوش مسئولین مستراح عمومی برسانیم.

آونگ خاطره های ما | چهارشنبه، ۱۷ بهمنماه ۱۳۸۶، ۱۱:۳۶ بعدازظهر