زنده یاد هنرمند برجسته احمد آشور پور

درود، مینو جان
در این چند سال چه بزرگانی را که از دست نداده ایم. چه داغ ها که به دل نکشیدیم و چه اشک ها که بر دیده ننشاندیم!!!!
چند روز پیش خبر بیماری استاد را شنیدم و امروز خاموشی اش را.
روانش شاد و یادش گرامی

بینا | پنجشنبه، ۱۱ تیرماه ۱۳۸۸، ۹:۲۷ بعدازظهر

lمينو جان از اينكه از موسيقي فولكلور ايران وهنرمندان گرانقدر اين عرصه هم غافل نيستي از شما سپاسگزارم.اگر امكان معرفي هنر مندان خانواده موسيقي وارايه زندگينامه آنان وجود داشته باشد مايه خوشحالي همه اعضاي كانون گرم راديو گلها خواهد شد.

عليپور | دوشنبه، ۸ بهمنماه ۱۳۸۶، ۹:۰۲ صبح

مینو خانم با تشکر که از استاد عاشور پور یادی کردی .من در شگفتم که تلویزونهای ماهوارهای هیچ صحبتی از این موضوع نکردند و من غربت نشین از طریق وبلاگ نویسان با خبر شدم من 20 تا از آهنگهای ایشان را دارم اگر از دوسنان گیلگ زبان کسی خواست بگه که براش بفرستم .
بهر حال حیف شد.

حامد | پنجشنبه، ۴ بهمنماه ۱۳۸۶، ۲:۳۸ صبح

خیلی ممنونم از شما. دستتان درد نکنه.

علیرضا | جمعه، ۲۸ دیماه ۱۳۸۶، ۱:۰۱ بعدازظهر

روانش شاد
سه تا از زیباترین ترانه های ایشان را هم می توانید از وبلاگ من دانلود کنید

مطرب | چهارشنبه، ۲۶ دیماه ۱۳۸۶، ۳:۳۶ بعدازظهر

مینو بانو درود
با چشمانی بغض الود برایت این چند سطر رو می نویسم
چند سال پیش بود که پدر از کنسرت ایشون اومدن و تا چند روز شارژ بودن یه بار هم ایشون رو در یک مهمانی دیدیم.حتی برای خوندن یه قسمت کوتاه از شعر از جاشون بلند می شدن و با حرکت تند دست راست دیگران رو تشویق به دست زدن می کردند.
مملو از شور بودند و حرارت.یه سیدی از کنسرت 85 ایشون دارم که همیشه منتظر بودم تا به اهنگ آخر برسه
آوی جینگه جینگه یار
اوی جینگه جینگه یار
جینگه بوشو به لایجان
بیدینه خو عمو جان
ای جینگه وای جینگه
سازت رو بردار جینگه
بریم به کوهسار جینگه
همیشه یه گله شادی میشدم با این آهنگ اما امروز...
آی جینگه
وای جینگه

زرتشت | سه شنبه، ۲۵ دیماه ۱۳۸۶، ۱:۲۳ بعدازظهر

سلام! یادش گرامی

هاوار | دوشنبه، ۲۴ دیماه ۱۳۸۶، ۹:۴۸ بعدازظهر

سلام مینو جان
یادش بخیر آشورپور!
از همه اونایی که خاطره داریم هی یکی یکی میرند. آشورپور خدمت بزرگی به موسیقی محلی ایران کرد. شمال موسیقی اش را مدیون آشورپور است.
یادش همیشه زنده است

مینو جان مرسی از ترانه ها و کلا از زحماتت
اختر

اختر | دوشنبه، ۲۴ دیماه ۱۳۸۶، ۲:۴۰ بعدازظهر

عاشورپور درسته يا آشورپور؟ همه جا نوشته شده عاشورپور و بعد شما نوشتين آشورپور!
________________
پلسخ
محبوبه جان همیشه دیده بودم می نوشتند آشور پور
و حالا هم خیلی ها آشور پور نوشتند و بسیاری هم عاشور پور
بین
http://www.iranhmusic.com/article.aspx?id=1071

http://www.taranehbaran.com/music/ashurpour_1.php4

و سایت های بسیار دیگه

...مهم نیست ... مگه نه؟

محبوبه | دوشنبه، ۲۴ دیماه ۱۳۸۶، ۸:۰۴ صبح

درد اینجاست :
در سرزمین ما متن و هنرمند ، هر دو در تاریخ فرهنگی ما زیر شقاوت اختناق جان میدهند.
براستی فاصله زمانی فردوسی با آشورپور را چگونه طی کرده ایم؟
چرا آنِ - من، تو، با آنِ - هنرمند ، در این سرزمین یکی نیست؟
این ناهمزمانیِ تحمیلی، میشد سرنوشت فرهنگی ما نباشد، آنزمان که درهای گفتگو باز بودند یا به قول آن عزیز اگر چراغهای رابطه تاریک نبودند.

باران | دوشنبه، ۲۴ دیماه ۱۳۸۶، ۱:۴۲ صبح

سلام خانم مینو
خدا رحمت کنه استاد احمد آشور پور رو
موفق باشی

قدیمی ها | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۱۱:۴۳ بعدازظهر

چه گویم که ناگفتنم بهتر است ...

سمیرا | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۱۰:۱۲ بعدازظهر

مینو جان بشمار ببین در این سه چهارساله چند نفر از این قافله جدا شدند و ماندند و قافله راه خود را میرود و یا اگر طور دیگری نگاه کنیم، جدا شدند و رفتند و این قافله است که درجا میزند!
امروز چند تائی از اين ترانه ها را که دوست دارم مدام میگذارم و گوش می کنم...یکشنبه بعد از ظهر است دیگر، با جمعه بعد از ظهرها مو نمیزند!
گفتم سلامی بکنم و تشکری....
خوب...پس آشورپور هم رفت!

آشپزباشی | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۴:۰۰ بعدازظهر

با سلام خدمت شما و آرزوی بهروزیبرای شما و خانواده تان

بسیار مسرور شدم زمانی که سایت شما را دیدم.

واقعا" دست مریزاد.

امیدوارم موفق و موید باشید.

کرمانج کرد | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۱۱:۳۸ صبح

بادرود
خاطره سازان عشق یکان یکان در مقابل چشمانمان بسوی عاشق بزرگ آن عشق بی انتها پر میکشند و به هفت هزار سالگان می پیوندند. وای بر قوم وملتی که معلمان عاشقشان بی شاگرد بمیرند .در کشور گل و بلبل ...گل را از ریشه
کندند وخشگاندند و بلبل را بجرم چهچه مستانه فصل نشاطش روی گلبرگ های همان گلها به آتش ها کشیدندش.
ما را بکدام طلسم آلوده نمودند که نه حرمت ملک نگاه داشتیم نه عزت ملک را.....بیست و ششم دی ماه روزمرگ
عزت وحرمتمان..............
ایام بکام.....شادزی....تندرست

رهگذر | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۸:۰۵ صبح

سلام راوی جان،
خدا رحمت کنه ایشون رو... خیلی غم انگیزه وقتی خبر فوت کسی رو می شنوی که می شناختیش و براش احترام و ارزش زیادی قائل بودی.
راستی مراقب خودت باش راوی جان، شنیدم که هوای تهران خیلی سرد شده. امیدوارم که خودت و دخترت سلامت باشین.

قصه گو | یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۳۸۶، ۶:۴۵ صبح