جمعه ۲۵ آبان ۱۳۸۶

جمعه روز خوبی بود

قرار بود روز پنج شنبه شش تا بچه گربه ی ملوس از پیش ما بروند و زندگی جدیدشان را در مکانی که برای ما نامعلوم بود آغاز کنند.
یکی از قوانین انجمن حمایت از حیوانات این است که وقتی حیوانی را تحویل می گیرند تا به خانواده ای بسپارند آدرس خانه ی صاحب جدید را به صاحب قبلی نمی دهند و همین موضوع شده بود دغدغه ی فکری این چند روز ما.
خدا می داند این چند روزچه بر ما گذشت تا اینکه روز موعود یعنی پنج شنبه فرا رسید. راس ساعتی که قرار بود تماس تلفنی بگیرم تا گربه ها را ببرم تحویل دهم با آقای ... تماس گرفتم و به دلایلی قرار به روز بعد یعنی جمعه موکول شد.
عصر جمعه ساعت چهار، من و شش بچه گربه به طرف محل قرار راه افتادیم. گربه ها داخل سبد روی صندلی عقب ماشین تا به مقصد برسیم مرتب می گفتند میو و من گریه کنان قربان صدقه شان می رفتم تا اینکه به مکان موعود رسیدم.

زنگ در را که به صدا در آوردم آقای ... از پشت آیفون گفت الآن می آیم و تحویلشان می گیرم و آمد. من هم که نمی توانستم جلوی اشک هام را بگیرم یکی یکی آنها را معرفی می کردم و می گفتم به صاحبش بگویید این از همه بی دست و پا تر است این یکی بیشتر از همه شان ناز و نوازش می خواهد وقتی همه مشغول خوردن غذا هستند این دور و بر آدم می پلکد و می گوید نواشم کن. این یکی از همه بلاتر است ، همه واکسن زدند این یکی خواهر خوانده ی بقیه ست و دو ماه از بقیه کوچکتر است ... این هم غذای چند روز آینده شان این هم شیر... من می گفتم و آقای ... با صبوری گوش می کرد و مرتب می گفت نگران نباشید خیالتان راحت باشد.پرسیدم چگونه تقسیم شان می کنید یکی یکی یا دوتا دوتا؟ گفت هر شش تا را به یک خانواده تحویل می دهم. پرسیدم کدام محله می روند گفت ولنجک. در آخر بارها از آقای ... تقاضا کردم که فقط یک بار اجازه دهند من بروم و محل زندگی شان را ببینم اما او قبول نکرد که نکرد.پرسیدم کی تحویل شان می دهید؟ گفت همین الآن می برمشان. خداحافظی کردم و سوار ماشین شدم دوباره برگشتم که آقای ...خواهش می کنم سفارش کنید چند روز اول خوب مراقبشان باشند ممکن است اینها به هوای برگشتن به مکان قبلی شان از مکان دور شوند وخانه را گم کنند آقای ... باز هم با صبوری گفت چشم حانم خیالتان راحت.
خداحافظی کردم و برگشتم وقتی به خانه رسیدم صدف که حال و روزش از من بدتر بود و اصلا" نمی توانست شاهد صحنه ی رفتن شان باشد پرسید خب؟ تحویل دادی؟ چطور آدمی بود آقای ...؟
گفتم آدم متشخصی به نظر می رسید و در لحظه انگار چیزی یادم بیاید گفتم می دانی شبیه کی بود؟ و یکباره داد زدم
واااااااااااااااااای صــــــــــــــــــــــــدف ، آقــــــــــای ... شوهـــــــــــــــــــــــــر بــهـــــــــــــــــــــــــاره ســــــــــــــــــــــت.
این درست در همان لحظه به خاطرم آمد!
آقای ... داماد دختر عموی خودم بود! چرا من تمام لحظاتی که آنجا بودم این را متوجه نشدم؟ آقای... را آخرین بار در جشن عروسی خواهرم افسانه دیده بودم.
بلافاصله شماره تلفن آقای ... را گرفتم خانمی گوشی را برداشت گفتم با آقای ... کار دارم گفت دارد رانندگی می کند پرسیدم شما خانم شان هستید گفت بله گفتم بهــاره جان تویی!؟ گفت بله! شما!؟ گفتم من مینوهستم دختر عموی مامانت . بهاره هم شروع کرد به ابراز احساسات و خوشحالی کردن و پرسید حالا شماره موبایل شوهر من را از کجا آوردی؟ گفتم همین یک ساعت قبل من بودم که گربه ها را تحویل همسرت دادم.بهاره گفت جدا"!؟ عجب اتفاق جالبی! اتفاقا" داریم می رویم ولنجک که گربه ها را تحویل دهیم.
القصه کلی با بهاره در باره ی جالب بودن این قضیه حرف زدیم و اینکه دنیا چقدر کوچک است و ... خدا چقدر مهربان است.
خدا می دانست که ما چقدر نگرانیم اینجور یک آشنا سر راهمان قرار داد تا خیالمان راحت باشد.
بالاخره همین فامیل بودن باعث شد که قول بگیرم هر زمان که خواستیم با هماهنگی قبلی برویم و به بچه گربه ها سر بزنیم. آخر کسی که آنها را تحویل گرفته از دوستان نزدیک آقای ... هم هست.
خدا را شکر می کنم و از این بابت خیلی خوشحالم.

خیلی وقت است به شنیدن ترانه ای مهمان تان نکردم.
به چند ترانه قدیمی و خاطره انگیز از " منوچهر " گوش کنیم.
چند ترانه در یک فایل

نظرات

سلام . مهربانی شما قابل ستایش است ... ترانه ای از ناصر که دوستم گنو زحمت ان را کشیده برایتان می گذارم . این کار را ناصر سالها قبل در خانه ی دوستی خوانده و با انکانات ابتدایی ضبط شده ... کیفیت مناسبی ندارد ولی بسیار لطیف و زیباست ...امیدوارم خوشتان بیاید.

http://jofti.webng.com/mooseme%20eid.mp3

سیاورشن | پنجشنبه، ۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۱۱:۰۸ صبح

برعکس امروز!!

داستانک | سه شنبه، ۲۹ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۱:۲۸ صبح

بعضی اوقات آدم از این کو چیکی دنیا تعجب میکنه .....خوبی مینو جان گل

دختر همسایه | سه شنبه، ۲۹ آبانماه ۱۳۸۶، ۱:۰۴ صبح

راوی جان... از شما بعید بود... شما با آن شم خوبتان... وقتی دیدین که آقای ... قصد دارد همین الان گربه ها را تحویل دهد، خوب بصورت نامحسوس تعقیبشان میکردید و آدرس اون خونه تو ولنجک را پیدا میکردید ...ای بابا ...!
از این به بعد به من زنگ بزنین من سرم درد میکند واسه تعقیب و گریز...

فهیم | دوشنبه، ۲۸ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۱:۳۰ بعدازظهر

راوي عزيز شرمنده كرديد.
سپاسگزارم.

fardad | دوشنبه، ۲۸ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۱:۲۹ بعدازظهر

سلام راوی جان،
اول از همه خیلی خیلی خوشحالم که بچه گربه ها عاقبت به خیر شدن. خدا راههای جالبی برای جبران خوبی های آدمها داره، شما و دخترت خوبی و انسانیت رو در حق این بچه گربه ها تمام کردین و خدا هم کاری کرد که از دوریشون و از بی خبری از وضعشون اذیت نشین. خیلی خیلی عالی شد...
دوم اینکه مرسی که اینقدر به یاد من هستی و بهم لطف داری خانم. وقتی که پست قبلیت رو خووندم خیلی دلم گرفت. راستش برای این همسایه هات دلم سوخت، چقدر آدم باید خوار و حقیر باشه که خرسندی و خوشنودیش در آزار دادن یه مادر و دختر که دارن از چندتا بچه گربه نگهداری می کنن باشه؟! نمی دونم چرا بعضی از آدمها چنین اخلاق بدی دارن، خوشحالی هاشون وقتی به چشمشون میاد که در کنار زجر کشیدن و ناراحتی یه بیگناه دیگه باشه.... پناه بر خدا!
همیشه از خووندن کامنتهات خوشحال می شم راوی جان، اصلاً مهم نیست که به نوشته هام ربط دارن یا نه، همین قدر که یه آب باریکه ارتباط و دوستی برقرار می کنن برای من کاملاً کافی هستش.

قصه گو | دوشنبه، ۲۸ آبانماه ۱۳۸۶، ۴:۲۱ صبح

سلام
ممنونم بابت لينك رمان ماركز
با مصاحبه ژوليت هم كلي حال كردم .. ممنون ميشم اگه عكس يا جزئيات بيشتري از اون ديدار برام بفرستين

ارادت
تا بعد

Mostafa | یکشنبه، ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۰:۲۶ بعدازظهر

:* مهربوننننننننننننننن

sani | یکشنبه، ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶، ۰:۵۹ بعدازظهر

سلام مينو خانم گل. خسته نباشي.چشم ما روشن بعد از مدتها دوباره فعال شدي. چه احساسات پاکي نسبت به گربه ها داري. راستش من اصلا از گربه خوشم نمياد.ما هم 4 تا توي حياط مامانم داريم که امان از وقتي که درز در رو باز ببينن.ميخوان هجوم بيارن به داخل. اونقدر استاد شدن که در توري رو شل کردن بسکه بهش چنگ زدن و بازش کردن

شب تاب | یکشنبه، ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۱:۳۱ صبح

مینو جان چقدر مهربونی .
و خیلی ممنون از لطفت و لینک در بلاگ نیوز .

شهربانو | یکشنبه، ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶، ۰:۱۲ صبح

با ترس و لرز امدم بخونم ببینم به کجا رسیدن گربه‌ها... و الان کلی خوشحالم :)

واحه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۰:۳۲ بعدازظهر

البته من ترسوتر از اونی هستم که بتونم گربه رو بغل کنم! واسه همینم دقیقن نمی تونم احساست رو درک کنم. اما عاشق گربه های اشرافیم! تولوز راکفورد! تو آرشیوت دیدم به ترانه اش لینک دادی اما هیچ مدلی لود نمیشه. امتحان کردم بقیه ی لینک های موزیکت هم واسم لود نمیشه. نمی دونم ایراد از چی می تونه باشه؟ :( به هر حال یادآوری شد واسم دنیای کاست های دوست داشتنی سوپراسکوپ :)

ناتالی | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۳:۲۸ بعدازظهر

خیلی خوشحالم:) این هم نتیجه دلسوزیهای توئه :)

رضا | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۰:۲۲ بعدازظهر

چه دنياي كوچكي!!!!!!!!
راستي چرا دنيا گاهي اين قدر براي ما بزرگ به نظر مي رسد؟

انديشه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۰:۵۹ صبح

چقدر خوب شد مینو جونم!

لیلا | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۱۰:۴۶ صبح

قربون دل نازک مادر و دختر برم من

مامان دنی | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۸:۳۲ صبح

قربون اون دل نازکت برم من
برای همتون خوشحالم و از خدا میخوام که همیشه شاد باشین

مامان دنی | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۸:۲۹ صبح

مینو جان .. به خدا من انقدر هم ندید بدید نیستم چهار بار کامنت بدم .. ارور زد دوباره فرستادم ... حالا خوبه این را هم به دفعات بفرسته ..

پروانه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۶:۰۳ صبح

من به عنوان اولین نفر خواستم شعف و شور انقلابی خودم را در این به فرزند خوانندگی دادن مسرت بار بچه های کشور خانم به دوست آقای داماد دخترعمو اعلام کرده و تبریکات لازمه را به سوی شما روانه بفرماییم ..

راستی مینو جانم .. چی شد همان اول نشناختید ؟؟

اصلا به من چه .. من اومدم بگم از عاقبت بخیری و ولنجک نشینی شان بسی خوشوقتیم ... خدا را شکر

پروانه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۶:۰۰ صبح

راستی مینو جانم .. چی شد همان اول نشناختید ؟؟

اصلا به من چه .. من اومدم بگم از عاقبت بخیری و ولنجک نشینی شان بسی خوشوقتیم ... خدا را شکر

پروانه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۵:۵۹ صبح

راستی مینو جانم .. چی شد همان اول نشناختید ؟؟

اصلا به من چه .. من اومدم بگم از عاقبت بخیری و ولنجک نشینی شان بسی خوشوقتیم ... خدا را شکر

پروانه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۵:۵۹ صبح

راستی مینو جانم .. چی شد همان اول نشناختید ؟؟

اصلا به من چه .. من اومدم بگم از عاقبت بخیری و ولنجک نشینی شان بسی خوشوقتیم ... خدا را شکر

پروانه | شنبه، ۲۶ آبانماه ۱۳۸۶، ۵:۵۹ صبح