من !... و...فیلم!...وجشنواره

در انتهای پست قبلی نوشته بودم ادامه دارد
هر چند که دخترم با انتشار این دو پست من مشکل داشت و مخالف بود اما به او گفتم هر کسی آزاد است حرف خودش را بزند. مگر من کار به کار تو دارم !؟ لب ورچید و رفت . لب ورچیدن هایش را هم دوست دارم

همانگونه که عرض کرده بودم چند سال اخیر « صدف » به کار فیلمسازی و عکاسی مشغول بوده البته به موازات آن تحصیل در رشته ی کارگردانی سینما و حالا کمی درباره ی آخرین کار وی توضیح خواهم داد چون قرار است ماه ژانویه در جشنواره ی « ماکس افولس » در « برلین » نمایش داده شود همچنین احتمال دارد در « جشنواره ی فجر » امسال در تهران نمایش داده شود

زمانی که این پروژه ی مشترک « آلمان و ایران » آغاز شد یکی از سنگین ترین کارهایی بود که طی این مدت دخترم انجام داد و وقت زیادی روی این کار گذاشت
اتفاقا" آغاز این پروژه تقریبا" همزمان بود با روزی که قرار بود در میدان هفت تیر تجمع زنان تشکیل شود و عوامل آلمانی این پروژه خیلی مشتاق بودند از نزدیک شاهد این تجمع باشند
به همراه دخترم آمدند و ... دیدند ... و بعد از اینکه درگیری ها تمام شد من توانستم دخترم و همراهانش را پیدا کنم
همه شان را بهت زده دیدم اصلا" انتظار نداشتند چنین برخوردهایی را مشاهده کنند
من که جز فارسی حرف زدن نمی دانم و دخترم این وسط شده بود مترجم من
به دخترم گفتم برای اینکه این خاطره ی تلخ را کمی از ذهن آلمانی ها پاک کنیم خوب است آنها را به یک رستوران یا کافی شاپ دعوت کنیم و خلاصه بگویم تلافی کنیم
دخترم از طرف من آنها را دعوت کرد و آلمانی ها هم که تعدادشان کم نبودند با استقبال قبول کردند
فقط من عذر خواهی کردم که نمی توانم در جمع شان باشم چون فرصت ندارم و باید به خانه برگردم و آنها اصرار اصرار که باید خودت هم باشی
بالاخره توانستیم راضی شان کنیم که بدون حضور من مهمان من باشند آنها رفتند و من هم به خانه برگشتم
شب که دخترم به خانه برگشت گفت:
مامان یکی از کارگردان های آلمانی گفته ببین مادرت حاضر می شود در فیلم مستند من به عنوان یکی از کاراکترهای فیلم حضور داشته باشد؟ من هم به او گفتم باید از خودش سوال کنم.
حقیقتش زیاد جدی به قضیه نگاه نکردم و پاسخی ندادم تا اینکه زمانی که 7 کارگردان ایرانی و آلمانی هر کدام جداگانه مشغول ساختن فیلم خودشان بودند از جمله دخترم که برای ساخت فیلم به بیرجند رفته بود یکی از همکاران دخترم تلفن زد که خانم صابری این کارگردان سخت مایل است شما در فیلمش حضور داشته باشید! پرسیدم فیلم در باره ی چیست ایشان گفتند یک سری سوال در مورد زندگی زنان ایرانی ست گفتم اگر لطف کنید و سوال ها را برایم بخوانید ممنون می شوم تا بتوانم تصمیم بگیرم و باز ایشان گفتند که سوال ها باید به گونه ای مطرح شود که شما بداهه پاسخ دهید. بعد از تماس تلفنی ایشان با دخترم تماس گرفتم و گفتم ببین صدف جان هر سوالی که بپرسند من حقیقتش را می گویم حتی اگر در مورد زندگی شخصی من باشد نظر تو چیست؟ صدف هم گفت مامان راحت باش و واگذار به خودت می کنم نه حساب رودربایستی کن که این کارگردان دوست من است و اگر بگویی نه مشکلی پیش نمی آید و اگر هم قبول کردی باز هر گونه که خودت می خواهی پاسخ بده .
خلاصه رفتم جلوی دوربین و حدود 25 دقیقه سوال از طرف مترجم و پاسخ از طرف من خیلی هم راحت بودم
البته همانگونه که می دانید بسیاری از بخش های این گفتگو در تدوین حذف شده و اصلا" نمی دانم چقدر در این فیلم حضور دارم شاید چند ثانیه

زمانی که دخترم برای کارهای پس تولید فیلمش به آلمان رفت سری به خانه ی هدایت زد و در آنجا آقای عباس معروفی و آقای کیا بهادری پذیرایی گرمی از دخترم کردند که دخترم می گوید یکی از بهترین خاطرات سفر من به آلمان رفتن به خانه ی هدایت و ملاقات این عزیزان است وقتی در باره ی این عزیزان حرف می زند چشمانش می خندد و من معنی این خنده را خوب می فهمم.
امیدوارم روزی در وطن خودمان« ایران عزیز» از« آقای معروفی » و« آقای کیا بهادری » دعوت کنم تا بلکه بتوانم کمی از محبت هایشان را جبران کنم

____________
ترانه این پست را هدیه می کنم به خورشید خانم نازنین
دیدم صنمی سرو قدی روی چو ماهی____________
دختر همسایه
روی شیروانی داغ
مهار بیابان زایی
مخمل بانو
صفحه ی خودم