چند انتقاد از راديو زمانه

زمانی که رادیو زمانه آغاز به کار کرد به رسم دیرینه ی ما ایرانیان خوش آمدی گفتم و برایشان آرزوی موفقیت کردم همان کاری که صدها بلاگر انجام دادند .و رادیو زمانه هم همان نوشته ام را در رادیو زمانه منتشر کرد و « جناب جامی » همانجا نوشتند: شاید که نویسنده ی « وبلاگ آونگ خاطره های ما » روزی در باره ی رادیو زمانه هم بنویسد.
مدتها بود دلم می خواست این کار را انجام دهم اما خب به دلایلی منصرف شدم. تعدادی از گردانندگان رادیو زمانه از جمله مدیر این رادیو از دوستان من هستند و متاسفانه من اهل رودر بایستی هستم! این شاید از دیدگاه شما ضعف به شمار آید اما چکنم!؟ اینجور بار آمدم.

حالا که می بینم رادیو زمانه خود پیشنهاد داده چند نکته را یاد آوری می کنم امیدوارم که باز این نقد من دوستان را نرنجاند. گر چه بارها خوانده بودم که پیشنهاد و انتقاد کنید اما این بار را جدی ترگرفتم، نه بخاطر اینکه جایزه می دهند! ... که اینقدر اهل قلم داریم که می توانند شایسته بنویسند و خوب انتقاد کنند که نوشته ی من در لابلای این نوشته گم خواهد شد اما خب! هر کسی دیدگاه خودش را می نویسد، به فراخور توان و اندیشه ی خود!
اولین انتقادی که من از رادیو زمانه دارم که از دیدگاه خودم بسیار اهمیت دارد این است که « رادیو زمانه با این شعار و ادعا آغاز به کار کرد که « برای جوانان ایران نشین!... »
یک سوال:

شما از چند ایرانی که در ایران زندگی می کند دعوت کردید تا دوش به دوش شما در این رادیو همکاری کنند!؟
همه ی ما ایرانی هستیم و امیدوارم باز عزیزان خارج نشین در مقابل این جمله ی من جبهه گیری نکنند و با دقت بیشتری به عرائض بنده توجه کنند. کسی که در ایران از نزدیک با جوان ایرانی در تماس است زندگی و خواسته هایش را لمس می کند بهتر می تواند در اینگونه موارد صاحب نظر باشد یا آن عزیزانی که سالهاست به دلایلی رنگ وطن را ندیدند؟
من نمی گویم چرا این عزیزان حضور دارند! عرض می کنم در کنار اینان دیگران هم...
ما افراد زیادی داشتیم که می شد از اینها دعوت کرد با آنها مشورت کرد و گوشه ای از این کار را بدانها سپرد مانند خوابگرد ، نقطه ته خط ، ف.م.سخن و...و...و...حضور ذهن ندارم نامها را یکی یکی عنوان کنم . این بزرگترین نقطه ی ضعف آغاز به کار این رادیو بود.
و نکته ی دوم ، چند در صد از جوانان ایرانی می توانند به راحتی از این رادیو استفاده کنند!؟ با این شرایط اینترنت در ایران. و حالا فرض کنیم که همه می توانند از این رادیو استفاده کنند! یک سوال دیگر:
چه جای خالی ای از زندگی جوان ایرانی را پر کرده!؟
نکته ی بعدی اینکه هر چه گوش می کنم و می خوانم قسمتهای مختلف این رادیو را، تفاوت آنچنانی با رادیو های وطنی ندارد!
و اما نوشته های مفید و خواندنی برخی دیگر از دوستان که در رادیو زمانه همکاری می کنند را هم در وبلاگ های شخصی شان می خواندیم فقط جایش تغییر کرده !
و نکته ی آخر اینکه همانگونه که قبلا" عرض کرده بودم کار را باید به کاردان سپرد و باید که گوینده ی یک رادیو چنان شنونده را جذب کند که مشتاقانه رادیو را گوش کند متاسفانه برخی از گویندگان شما لحن شان حالت تفاخر دارد ، صمیمی نیستند و این به نظر من نه تنها جذب نمی کند بلکه برای این رادیو حالت دافعه ایجاد می کند.
من دوستانه نظراتم را گفتم و آنچه بود که مدتهاست می خواستم بگویم امیدوارم شما هم با سعه ی صدر پذیرای این انتقاد ها باشید و در پایان هم مجددا" آرزوی موفقیت برایتان دارم .

به رسم دیرینه ی وبلاگی ام با ترانه ای پستم را به پایان می رسانم.
نوایی: بیژن بیژنی

پ.ن این قالب هنوز بطور کامل آماده نیست کاستی ها را به بزرگواریتان ببخشید .