شیرازی های خوش جنس و اراکی های...؟!

عرض کرده بودم که طی دو روز گذشته پاسخ ایمیل های تعدادی از دوستان را خواهم نوشت اما متاسفانه با مشکلی روبرو شده ام که ایمیل دوستان را دریافت می کنم اما زمانی که می خواهم ایمیل بفرستم با إرور مواجه می شوم ، بنابراین ازدوستان در همینجا عذر خواهی می کنم و به محض رفع اشکال در خدمتتان هستم .

جالب است بدانید من تا به حال به هموطن شیرازی ای برخورد نکردم که سراپا صفا نباشد، باور کنید این را جدی عرض می کنم ، حالا یا شانس من بوده و یا جملگی با صفا و خوب هستند . در این که در هر شهر و ولایتی همه جور آدم پیدا می شود شکی نیست اما خب، گاه خاطره ای و انعکاس آن روی ذهن می شود ملاک سنجیدن .

بد نیست یک خاطره برایتان بگویم از اوایل وبلاگ نویسی ام .

دو سه ماه بود که می نوشتم و در این مدت دختر ۱۷ ساله ای از تهران که اصالتا" شیرازی بود خیلی به من وابسته شده بود و مرتب نامه های پر مهر و گاه هم راهنمایی خواستن و این حرفها... کم کم این ارتباط و وابستگی چنان شده بود که من تا حدی نگران این دختر بودم می شود گفت همه ی زندگی اش را رها کرده بود و به من فکر می کرد . دختری بود مهربان و با صفا ، این که می گویم بود، هنوز هم هست اما ازدواج کرد و وابستگی اش به من و اینترنت کم شده .

روزی برایم در نهایت زلالی و ساده گی چنین نوشت :

«راوی جان من به مادرم گفتم با یک خانمی آشنا شدم که سنش زیاد است و وبلاگ می نویسد اما تا به مادرم گفتم این خانم اراکی هست فوری گفت نبینم با این خانم تماس داشته باشی ها ! وقتی از مادرم پرسیدم چرا ؟ گفت : آخه اراکی ها بد جنسن :))»

و در ادامه پرسیده بود: « آره راوی جان ؟ اراکی ها بدجنس هستند ؟! ...»

و اما شیرازی های خوش جنس :)) عزیزی که خواننده ی وبلاگم هستند و ماشاء الله تعدادشان هم کم نیست ( خدا بیشترشان کند )اکثرشان از همان روزهای ابتدای وبلاگ نویسی ام با من همراه شدند و همچنان ماندگار شدند و من از این بابت بسیار خوشحالم . چندی ست که می خواهم ترانه ای را ثقدیم شیرازی های عزیز کنم ، هر چند که در نظر دارم به هر کدام ترانه ای مختص خودشان هدیه کنم اما این ترانه را فعلا" جمیعا" بپذیرید و با هم تقسیم کنید ، نمی دانم خلاصه یک جوری با هم کنار بیایید .

چشمامو میخوای چه کنی؟ بی حیا پسر! بادوم تو بازار ندیدی؟ اینم مثل اونه! ولیکن نرخش گرونه

********

مردی ثبت کننده لحظه هایی از جنبش زنان ایران

« آرش عاشوری نیا » نام عکاس خوش ذوق و نکته سنجی است که کارش شکار عکس هایی استثنایی است. در عین حال، این عکاس هنرمند اهل خطر کردن هم هست بطوری که کمتر عکاسی در ایران جرات داشته تا از لحظه هایی که او عکس گرفته عکس بگیرد. عکس های او معمولا و اولین بار در وبلاگ خود او به نام «کسوف» منتشر می شود ... ادامه ...
«لازم به ذکر است که این مطلب در نشریه "ایرانیان واشنگتن" که در سراسر آمریکا توزیع می شود هم عینا چاپ شده است».

سوره برزخ و آیه عشق

من با نام سوره «الاعراف» ـ بدون خواندن آن و در بی خبری کامل از چند و چون آن و آیه هایش ـ وقتی که ده یازده سال بیشتر نداشتم آشنا شدم. دختری از اقوامم عاشق پسری مسیحی شده بود و هر دو می گفتند می خواهند با حفظ دین و مذهب خود ازدواج کنند. اما پدر و مادر دختر اصرار داشتند که جوان باید به دین آن ها درآید. برخی هم که امروزی تر بودند می گفتند «چه کارشان دارید؟ هر کسی به دین خودش!» بحث های بزرگتر ها چند ماهی ادامه داشت و من یادم می آید ...ادامه...